|
|
|
|
Tyrkinn talar: [Heim][Skrifa Tyrkjanum][Myndasafn Tyrkjans]
31.7.02
Flugleiðir með vafasama ímynd?
Tyrkinn var að fá þessa skrýtlu senda: (uppruni hennar er ekki kunnur)
A guy sitting at the bar at Pearson noticed a beautiful woman sitting next to him. He thought to himself, "Wow, she's so gorgeous she must be a flight attendant, but which airline does she work for?" Hoping to pick her up, he leaned towards her and said, "Love to fly and it shows?" She gave him a blank, stare and he immediately thought to himself, oh shit, she doesn't work for Delta. A few seconds later, another slogan popped into his head. He leaned towards her again, "Something special in the air?" She gave him the same confused look. He mentally kicked himself, and scratched American Airlines off the list. Well, maybe it's United so he tried, "I would really love to fly your friendly skies". This time the woman barked back at him, "Man, what the fuck do you want?" The man smiled, "Aahhh, Icelandair!"
30.7.02
Tyrkinn var að fá áhugaverða tölfræði senda:
Hér er eitth vað til að hugsa um: 10% kvenna hafa haft samfarir áður en klukkustund var liðin af fyrsta stefnumótinu 20% karla hafa haft samfarir á óvenjulegum stöðum 36% kvenna finnst nekt vera í lagi 45% kvenna vilja dökkhærða karlmenn með blá augu 46% kvenna hafa prófað endaþarmsmök 70% kvenna vilja frekar hafa samfarir á morgnana 80% karla hafa aldrei upplifað samkynhneigð sambönd 90% kvenna myndu vilja hafa samfarir úti í skógi 99% kvenna hafa aldrei upplifað kynlíf á skrifstofunni Niðurstaða: Tölfræðilega séð áttu betri möguleika á endaþarmsmökum að morgni til með ókunnugri konu úti í skógi, heldur en á skrifstofunni í lok dags. Hvað má læra af þessu? Hættu að vinna frameftir, þú græðir ekkert á því
Tyrkinn tekur enga ábyrgð á þessari tölfræði....
29.7.02
Svartidauði
Svartidauði hefur skotið sér upp í tyrkjaslotinu. Tyrkinn og tyrkjafrúin hafa verið með pestina alla síðustu viku og láu heima alla helgina með hina ýmsu fylgikvilla pestarinnar. Tyrkinn er enn heyrnarlaus á öðru eyra eftir nístingsverk á laugardagskveldið. Þar af leiðandi bar að sleppa helgarskýrslunni þessa helgina til að hlífa lesendum við frekari lýsingum á sóttinni. Það eina sem gert var, var að setja upp nýjar gardínur í svefnherbergi sóttarbælisins og horfa á kassann með horið í nefinu. Vonandi verður búið að finna lækningu fyrir verslunarmannahelgina...
25.7.02
Kraftaverk
Tyrkinn fann um daginn nokkur góð Kraftwerk lög á vélinni sinni og hafði gaman af. Mörg af þessum lögum eru alger snilld og að mati tyrkjans eru þau mun betri en allt tölvupoppið í dag. Plata sú er myndin er af heitir á ensku Man-Machine og það minnti tyrkjann einnig á annað. Eitt sinn var góður drengur að vinna með tyrkjanum sem kaus að kalla sig Manninn-Maskínuna við hátíðleg tækifæri. Tyrkinn kveikti ekki fyrr en í dag hvaðan þetta nafn kom. Þessi ágæti maður var ekki eins hress þegar tyrkinn snéri þessu upp í Maðurinn-með-Maskarann, en það er önnur saga. Tyrkinn hvetur fólk til að ná sér í Kraftwerk og hlusta á, hátt.
24.7.02
Hestamynd Tyrkinn er alveg sammála Simbanum um "Making of" myndina í gær. Þessar "making of" myndir eru ekkert nema rassakossar á einhverja leikstjóra og það sem tyrkjanum þótti sérkennilegast við þessa var það að allir voru að dásama hve grafíkin væri rosalega flott og þetta hefði aldrei verið gert áður svona (blanda saman tölvutækni og handteiknun). Tyrkjanum finnst nefnilega grafíkin í þessari mynd ekkert vera merkilegri en Disney var að gera fyrir 40 árum eða svo, aðrar eldri myndir eru mun flottari, sbr. Toystory. En hvað um það....
23.7.02
Sauður
Tyrkinn getur ekki setið lengur á sér. Þeir sem horfðu á þennan "snilling" í sjónvarpinu í gær ættu að vita hvað tyrkinn á við. Ef allir þingmenn væru eins og Ömmi væri Ísland á hraðri leið aftur í moldarkofana. Ömmi vill meina að öll viðskipti séu "brask" og allir sem stunda viðskipti séu vondir menn. Til að undirstrika þetta sagði hann orðið "brask" um tíu sinnum í sömu þrumuræðunni í gær. Það er alltaf auðvelt að vera vitur eftirá um áhættusöm viðskipti, en áhættusöm viðskipti er nauðsynleg fyrir framfarir, en margir virðast ekki skilja það. Reyndar virðist sem Vinstri grænir séu alltaf á móti öllu, það virðist vera það eina sem þeir geta, að vera á móti hlutum. Því miður virðist vera of mikið af fólki á þessu landi sem er líka á móti öllu og þess vegna er þessi maður á þingi. Brask, brask, brask.
22.7.02
Helgarskýrsla Tyrkjans
Eins og kannski sést hefur verið nokkuð mikið að gera hjá tyrkjanum undanfarið, allir í sumarfríi nema hann og nóg að gera fyrir þá sem fjarri eru. Kannski ætti tyrkinn bara að vera í fríi eins og aðrir...
Á föstudagskvöldið var tyrkinn nær dauða en lífi eftir erfiða viku og afar vonda nótt. Að sögn freu Achbar var hann ekki kyrr alla nóttina og talaði mikið og hreyfði sig enn meir. Tyrkinn var vakinn nokkrum sinnum og var hann þá löðursveittur og geðslegur nokk. Föstudagurinn fór því í lítið og var tyrkinn sofnaður fyrir miðnætti.
Á laugardaginn fór tyrkinn ásamt tyrkjafrúnni út úr bænum með riffil tyrkjans í farangrinum. Gripurinn er gamall rússneskur 22 cal., 5 skota magasíni og þessum fína kíki. Skotskífur voru heftaðar á pappakassa og svo var hvert magasínið á fætur öðru frussað á framanverðan kassann. Árangurinn var ágætur og kom frammistaða tyrkjafrúnnar mikið á óvart og stóð hún sig eins og hetja, og er nú manna æstust í að endurtaka leikinn. Um 150 hylki voru tæmd og kassinn góði nokkuð laskaður eftir æfingarnar.
Um kvöldið var fólki boðið í tyrkjaslotið til brennivínsdrykkju. Nýslegin fréttaþula (poppstjörnueiginkonan) stöðvar 2 mætti galvösk, svo og Sviðarson, Heysteinsson, Bjarkinn og Kollan og var tekið á. Enduðu ósköpin á því að farið var í drykkjuleik að dönskum sið. Hann gengur út á það að 6 glösum (misstórum) er raðað upp í röð og þeim gefin númer frá einum upp í sex. Svo er gengið hringinn og fólk kastar tening. Ef ekkert er í glasinu á sá að bæta í það að vild (hvaða víni sem er í eins miklu magni og keppandi kýs svo lengi sem það kemst fyrir í glasið sem getur verið staup eða sjússaglas). Ef kastað er tölu sem kennd er við eitthvað glas sem áfengi er í skal það drukkið og kastað aftur þar til keppandi fyllir tómt glas. Þannig gengur leikurinn og er skemmst að segja frá því að tyrkinn tæmdi nokkuð fleiri glös en hann fyllti, allt frá bjór upp í gin og tónik og Jagermeister. Þá var haldið á Gaukinn þar sem Paul Oscar lék fyrir dansi. Sunnudagurinn fór í aldamótatimburmenn.
19.7.02
Tvöþúsarinn
Fyrir nokkrum árum komust þeir seðlabankamenn að því að íslendingar þurftu bráðnauðsynlega nýjann seðil, 2000 kr. seðil. Hver hafði ekki pirrast á því að halda á tveimur 1000 kr. seðlum, þegar hægt væri að vera bara með einn 2000 kr. seðil? Seðlarnir voru prentaðir og allir gríðarlega ánægðir. Nú, nokkrum árum seinna man tyrkinn ekki eftir að hafa séð þessa seðla í marga mánuði? Er fólk virkilega að burðast um með helmingi fleiri 1000 kr. seðla án þess að nýta sér þennan nýjasta seðil? Ætli túristar séu ekki eina fólkið sem ber þessa seðla augum, auk þeirra verslunarmanna sem taka við þeim af túristunum. Ætli þeir fari svo ekki bara í banka og skipti þeim í gömlu góðu 1000 kr. seðlana? Pæling...
18.7.02
Innlent | Fimmtudagur | 18. júlí | 2002 375 ár frá Tyrkjaráninu Nú er þess minnst í Vestmannaeyjum að 375 ár eru liðin frá Tyrkjaráninu árið 1627. 242 körlum, konum og börnum var rænt úr Eyjum og þau hneppt í þrældóm í Norður-Afríku. Steinunn Jóhannesdóttir, rithöfundur, sem kalla má sérfræðing í Tyrkjaráninu, mun í kvöld halda fyrirlestur sem hún kallar Eyjakona í útlegð og vísar þar til Guðríðar Símonardóttur.
...enn og aftur klikkar það að geta þess að það voru ekki tyrkjar sem rændu frændur íslendinga, vestmannaeyjaskeggja.... Eitthvað þarf að fara að gera í málinu...
15.7.02
Helgarskýrsla Tyrkjans
Tiltölulega róleg helgi miðað við fyrri helgar. Á föstudaginn bauð tónskáldið heim, og voru þar gyðnið, narfinn og herkúles leit einnig við. Eftir einhverja drykkju var haldið á Hverfisbarinn, þar sem tyrkjanum fannst eitthvað hafa verið yngt upp, en ágætis stemning þó. Eftir meiri drykkju fóru tyrkinn og gyðnið áfram á Kaffibarinn þar sem artífartí liðið naut sín, amk áður en rafmagnið fór af búllunni. Tyrkjafrúin var þá löngu komin heim eftir "1 bjór eftir vinnu" og var búinn að skila matnum frá Austur-indíafélaginu ásamt öllum indverska bjórnum á baðherberginu.
Laugardagurinn var furðu laus við þynnku en einkenndist þó af leti og var horft á vídeo, Glass House sem var skárri en "coverið" gaf til kynna en þó lítt merkileg, og æs-væd-sjött sem var ágæt í annað skiptið. Tyrkinn græddi heila tvo kassa af LP plötum sem tyrkjafrúarbróðirinn ætlaði að fara með á haugana, og því var haldið í kolaportið í leit að plötuspilara á laugardaginn, en án árangurs. Ef einhver heppinn lesandi á slíkann grip og vill losna við, má endilega senda línu á tyrkjann. Svo var haldið á miðdagsbíó á Spæderman, sem var bara mjög góð sem slík mynd og alveg þess virði að glápa á.
Á sunnudaginn var allsherjarhreingerning sem tyrkinn tók þátt í að þessu sinni. Eftir hana var haldið á Nings. Nings er ekki nógu sniðugur staður, allt of dýr (fyrir utan hádegisverðartilboð þeirra) og margt er afar vafasamt. Ekki prufa svínakjetið þar, fáir hundar mundu leggja sér það til munns, vibbi. Tyrkinn fer ekki þangað í bráð. Svo var haldið í Garðabæinn að sækja Albatrossinn, og kíkt í heimsókn til Poppstjörnunnar sem var þunn eftir að spila og drekka í eyjum um helgina. Eftir að hundskvikindið Tyson var búinn að háma í sig eitt stykki bútasaumskoddaver (jólagjöf frá frænku poppstjörnufrúnnar) og alveg ágætann kaffibolla var haldið heim. Alveg merkilegt að þegar Tyson var búinn að rífa verið í tætlur kyngdi hann hverjum bita samviskusamlega og virtist ekkert ósáttur við tauið.
12.7.02
Ha? Tyrkinn vaknaði með þessa rosa hellu fyrir hægra eyranu í morgun og er þess vegna hálf heyrnarlaus. Síðast þegar það gerðist entist það í um viku áður en hann fór til læknis og komst að því að hann væri með sýkingu og blæðandi sár í eyranu, tyrkinn pantar ekki.
11.7.02
Beyglan í bítið Tyrkinn horfir yfirleitt í nokkrar mínútur á "Ísland í bítið" á morgnana áður en hann heldur til vinnu. Hefur hann veitt því athygli að annar þáttastjórnandinn er ekki alveg að falla inn í þetta, reyndar ætti hún ekki að vera í sjónvarpi því að mati tyrkjans virðist hún vera óþrjótandi lind neikvæðra strauma, og kæmi honum ekki á óvart ef hún færi í taugarnar á fleiri en þeim sem hana þola. Í gærmorgun átti hún afleitan sprett, einhverra hluta vegna var verið að framkvæma einhverja brúðkaups yfirhalningu á einhverri ungri stelpu, og var andlitsfarðari, fataspekingur og einhver ein í viðbót að eiga við stúlkuna. Þegar á fyrstu mínútu af þessum dagskrárlið átti sú leiðinlega þessa setningu (ekki orðrétt...): "Nú er ekki nema hálftími síðan þið byrjuðuð og eruð þið búnar að framkalla kraftaverk á aðeins hálftíma". Tyrkinn gat ekki skilið betur en hún átti við að andlitsfarði stúlkunnar hefði breytt henni úr einhvers konar skrímsli í fagra stúlku, en svo var ekki. Eftir smá stund var sýnd mynd af stúlkunni áður en sérfræðingarnir fóru að krufla í henni, og var hún ósköp venjuleg stúlka sem átti eftir að henda einhverri málningu á í beinni. Stúlkan var hálf vandræðaleg eftir þennan frasa þar sem andlit hennar var myndað í nærmynd þar til dagskrárliðurinn er búinn. Þetta er ekki í fyrsta skiptið sem heimskulegir frasar hafa komið út úr þáttastjórnandanum og einhverra hluta vegna kemur hún aldrei fram almennilega að mati tyrkjans. Jón vondi, láttu hana flakka, afleysingakonan var mun betri.
7.7.02
Dr. Gunni gróf upp úrvals "utangarðspopp", athugið það
5.7.02
Ferð II - Tyrkinn fer á Snæfjallaströnd
Tyrkinn fór í sumarfríi sínu í ansi skemmtilega og jafnframt furðulega ferð. Stefnan var tekin á Snæfjallaströnd sem er hinu megin við Ísafjörð í Ísafjarðadjúpinu. Svæðið er fyrir löngu komið í eyði, enda á mjög afskekktu svæði. Eins og nafnið gefur til kynna er mjög snjóþungt á þessum slóðum og leysti síðast snjó fyrir um 30 árum að sögn innfæddra. Snjóskaflar voru þar enn í lok júní og jafnvel alveg niður að sjó. Tilgangur ferðarinnar var að fara á Kvæðamannahátíð þar vestra, en staðarhaldari á Dalbæ, mágur tyrkjamóðurinnar og Kvæðamannafélagið Iðunn stóðu að hátíðinni. Mæting er eitthvað á reiki, tyrkinn skaut á 150 manns, en skv. mogganum voru þar um 300 manns. Ferðin vestur var löng og ströng. Tyrkinn og tyrkjafrúin voru með jappabifreið í láni frá föður tyrkjafrúnnar og var tjaldvagn tyrkjamóðurinnar í eftirdragi. Ferðafélagar vestur voru systir tyrkjamóðurinnar og dóttir hennar. Lagt var af stað úr borginni (eftir að grafa tjaldvagninn út úr skúr tyrkjamóðurinnar) um hálf sjö að kvöldlagi, og eftir að ferðalangarnir höfðu kynnst öllum tegundum vega á Íslandi, var rennt í hlað Dalbæjar um klukkan 1:30 að aðfaranótt laugardags, ansi góður bíltúr það. Ekki var fólk líklegt til afreka þá nóttina, þannig að tjaldað var eftir kakóbolla og fljótlega fór fólk að tína sig í háttinn. Eftir um 3 tíma svefn sá þó einn ungur Trékyllisvíkingur sér ástæðu til þess að fara að vekja mann og annan í ölæði þar sem allir aðrir voru farnir að sofa. Sníkti hann eld í tjaldbúðunum og voru ferðalangar orðnir ansi þreyttir á kauða þar sem hann röflaði fyrir utan;
Trékyllislúðinn: "Halllóó, eruð þið með eld?" Tyrkinn: "Nei, við erum að reyna að sofa hérna" Trékyllislúðinn: "Eruð þið ekki með eld?" Tyrkinn: "Nei, leitaðu einhvers staðar annars staðar" Trékyllislúðinn: "Hvar eru stelpurnar sem komu með þér?" Tyrkinn: "Getur þetta ekki beðið til morguns?" [allt í gegnum tjaldveggina] Trékyllislúðinn: "Voru ekki stelpur með þér" Tyrkinn (orðinn mjög pirraður): "Áttu við tyrkjafrúnna, móðursystur tyrkjans og dóttur hans?" Trékyllislúðinn: "Hvar eru þær, komu ekki stelpur með þér?..."
Svona hélt hann áfram í nokkra stund og fór svo að angra tyrkjamóðurina og systur hennar...
Fyrst tyrkinn og tyrkjafrúin voru vöknuð ákváðu þau að kíkja aðeins á Dalbæ skammt frá. Þau fóru út í bíl, en sáu þá Trékyllisdólginn stíga á fætur af grasinu þegar hann sá fólkið fara í bíl. Þegar hann nálgaðist setti tyrkinn pinnann í botn en fautinn hljóp á eftir, sem óður væri. Svo elti hann þau á bíl sem hann fékk "lánaðann", sem hann keyrði ofurölvi á eftir okkur. Eftir smá strögl að reyna að skilja kvikindið fann tyrkinn kveikjara fyrir hann svo hann gæti nú kveikt í pípunni og léti þau vera. Skrítið fólk.
Daginn eftir hófst hátíðin, rúta kom með kvæðamannafélagið Iðunni og byrjaði allt með hugvekju í kirkjunni, þar sem sett var aðsóknarmet. Furðupresturinn Séra Baldur fór á kostum, en hann þekkja margir af sjónvarpsþætti sem mikið var auglýstur á RUV fyrir skömmu síðan ("ja, ég hef mest gaman af því að jarða framsóknarmenn..."). Svo var sýningin "Horfnir bæir og huldar vættir" og voru fluttir fyrirlestrar eftir það, mest um kveðskap og galdramál. Seinna var kveðið meira og mikið drukkið, en því miður missti tyrkinn af stórum hluta prógrammsins á meðan hann ræddi við furðuprestinn sem á gamals aldri predikaði yfir viðstöddum. Hann fór mikinn og byrjaði á að fordæma framhjáhald og sagðist hafa "hangið í hjónabandi í 40 ár". Eftir það drakk hann meira og reykti meira og fór síðan að reyna við kvenmenn á staðnum. Stórkostlegur karakter. Síðar um kvöldið sagðist Séra Baldur ætla með tyrkjamóðurinni í tjaldvagninn hennar, en einhvern veginn tókst henni að snúa sér út úr því. Margir skemmtilegir karakterar voru á staðnum, Steindór Andersen var þar fremstur í kvæðamannafélaginu, Hilmar Örn var þar (var alveg að fara á rönguna þegar tyrkinn var að spjalla við hann úr feimni), títt nefndur séra Baldur, og fleiri góðir. Síðar var gleðskapurinn fluttur út í stórt veislutjald (eftir brennuna) og þar sungið við undirspil gítars. Tyrkinn tók þar lagið og söng sína margfrægu útgáfu af My Dililah, Tom Jones style, við mikinn fögnuð viðstaddra (eða svo minnir tyrkjann). Skömmu síðar keyrði tyrkinn familíuna aftur á tjaldstæðið (ekki alveg í ástandi til þess....) og fór að sofa. Vaknaði þó um nóttina þegar hluti rauðvínsins sem hann hafði drukkið um kvöldið hafði skriðið til baka og hafði ráðist á tjalddýnu tyrkjans. Tyrkinn og tyrkjafrúin höfðu drukkið einungis léttvín um kvöldið út þar til gerðum kössum og nokkrar vínflöskur ekki farið vel í maga tyrkjans. Daginn eftir var haldið suður á bóginn í frekar döpru ástandi og gistu tyrkinn og tyrkjafrúin í bjarnafirði þar sem sundlaug nokkur var með heitu vatni beint upp úr jörðu. Daginn eftir héldu þau á afar skemmtilega sýningu á Hólmavík city þar sem gestum gafst kostur á að rýna í galdramál fyrri alda og er óhætt að mæla með henni. Þar mátti m.a. sjá svokallaða nábrók (myndin hér að ofan) sem sagt er að einhverjir hafi reynt að brúka. Þá átti maður að semja við deyjandi mann um að fá nábrók hans, þ.e. þegar maðurinn lést var allri húð fyrir neðan mitti skorin af og þess gætt að ekki rifnaði hún fyrir neðan mitti. Þá átti að setja silfurpening og galdrastaf nokkurn í punginn og galdramaðurinn klæddi sig síðan í nábrókina sem átti að vaxa föst innan skamms. Þetta átti að færa galdramanninum mikinn auð. Þá var haldið að Laugum í dölunum og þar gist eina nótt. Þar kom reðurgjafinn Páll Arason að tjaldvagni tyrkjans og spjallaði hann heillengi við tyrkjann og tyrkjafrúnna. Eftir nokkuð spjall gaf hann þeim vænan slurk úr koníakspela, en að sögn hans var hann alltaf með vodkapela einnig fyrir "lágstéttarlýðinn", mjög merkilegur karakter, og mjög snobbaður og ánægður með sig að eigin sögn. Þennan snilling ættu flestir að hafa séð hjá Johnny National, eða þá lesið um hann í Times, svo frægur er hann. Þegar hann fór loksins var steikin brunnin á grillinu, en var henni þó slátrað. Starfsmaður Eddu hótelsins var svo vænn að leyfa þeim að horfa á undanúrslitaleik á HM á hótelinu, en eftir það var haldið heim. Góð ferð, skrítnir staðir, skrítið fólk, og mikil upplifun.
3.7.02
Geisp
Mikið svakalega virðist vera erfitt að byrja aftur eftir 3 vikna frí. Tyrkinn hefur aldrei á æfi sinni tekið svo langt frí frá vinnu og er þetta nokkuð erfitt kombakk. Hann var alveg búinn eftir vinnu og sofnaði á sófanum í gærkveldi, sem gerist ekki oft. Svo sváfu tyrkjahjónin yfir sig í morgun og virtust vera deyja frekar en að vakna í morgun. Geisp...
2.7.02
Rúlluskautar...
Tyrkinn missti sig aðeins um daginn. Það var á meðan hann var í fríi og á leið vestur (vestfjarðapistillinn er á leiðinni...) og fór að kaupa sér buxur í Nanoq. Tyrkinn endaði með að kaupa sér skotmörk og olíur á skothólkana, íþróttabuxur og á leiðinni út asnaðist hann til að skoða rúlluskauta (eða línuskauta eins og unglingarnir kalla þá) sem voru við inngang búðarinnar. Þar var búið að stilla upp nokkrum pörum sem voru á útsölu. Þar sem tyrkinn var mjög andlega ríkur þessa stundina og ekki í andlegu jafnvægi eftir búðarferðina (tyrkinn kann ekki við sig í búðum, nema kannski brennivínsbúðum), ákvað hann að skella sér á ódýrustu skautana, og jafnframt þá ljótustu og eflaust lélegustu um leið. Þeir kostuðu ekki nema 3.000 kr. og hugsaði tyrkinn með sér að það væri nú allt í lagi að kaupa þetta á þessu verði þar sem líklegt væri að þeir væru prufaðir einu sinni og svo hennt á leiðinni upp á spítala. Ákveðið var að kaupa líka hlífar til að lágmarka beinbrot og invortis blæðingar, á einar 2.000 kr. Svo biðu þessir gripir í um 10 daga á Robberystreet áður en tyrkinn var plataður út á sunnudaginn til að prufukeyra helvítin. Þar voru Fritz Gerber og Herkúles á ferð, en þessir garpar ásamt Bjarkanum hafa verið afar iðnir við skautakolann í sumar og ferðast um órafjarlægð án þess að blása úr nösum. Eftir að hafa fengið RÚLL101 frá drengjunum var skautunum smellt á lappagarmana (og hlífunum að sjálfsögðu) og takinu á bílnum loks sleppt þegar allt var á sínum stað. Áður voru skautarnir náttúrulega svívirtir eins og við mátti búast, slík ófegurð þekktist ekki fyrr í skautaheimi þeirra rúllu-kappa. Einhverra hluta vegna flaug þó tyrkinn aldrei á hausinn þessa kvöldstund og náði hann að renna sér fram og aftur nokkru sinnum áður en kvöldið var kallað kvöld. Til að prufa lét þó tyrkinn sig detta fram fyrir sig, svona til að vita nokkurn veginn hvað væri hægt að halla sér langt fram, og til að vita hvernig það væri að láta sig gossa. Að sögn sérfræðinganna er ekki mælt með að detta aftur fyrir sig nema að vera leiður á lífinu og vera með moppu og skúringarfötu, hnakkar vilja víst fara illa á þess konar æfingum. Helvítis skautarnir voru nú ekki þægilegir og var tyrkinn farinn að finna óeðlilega mikið fyrir skönkunum á sér, líkt og hann hafði áður fundið í skíðaskóm, kannski venst það þó. Garparnir fóru mikinn á meðan tyrkinn renndi sér ofurhægt fram og til baka og voru menn að reyna ýmis brögð, eins og snúa sér við á ferð (renna þá aftur á bak), stökkva yfir keðjur og þess háttar, og þótti tyrkjanum mikið um. Mælt var með að tyrkinn mundi prufa að fara einhverja þægilega stíga nokkra leið til að finna jafnvægið og er aldrei að vita nema það gæti ræst þetta sumarið.
|
|
|
|
|